De kracht hervonden.
Een meid die altijd lacht,
dan is een depressie,
niet iets wat je verwacht.
Altijd opgewekt,
nooit ergens bang voor
en goed gebekt.
Gewoon altijd er durven te zijn,
een uitstraling te hebben van
"mij krijg je niet klein".
Geen gebrek aan mensen om je heen,
vele vriendschappen, nooit alleen.
Na wat teleurstellingen werd het mij teveel
en dat is nu iets wat ik niet met iedereen deel.
Angst woede en verdiet,
niet zo vreemd dat iedereen mij verliet.
Inmiddels had ik een muur om me heen gebouwd,
een enkele kon er nog bij,
die die écht van me houd.
Vriendschappen zijn opgegaan in rook,
niet enkel door hún schuld,
die schuld heb ik ook.
Voor alles, was ik ineens zo bang,
het maakte me verward en jezelf weer begrijpen,
duurt dan gewoon lang.
Nu heb ik gelukkig mijn eigen kracht weer hervonden,
niet in de laatste plaats door degene die
onvoorwaardelijk voor mij klaar stonden.
De depressie heeft me niet klein gekregen,
ik heb veel geknokt,
bewandelde hele moeizame wegen.
Van binnen, ben ik trots op mezelf, wie ik ben,
omdat ik mezelf nu heel goed ken.
Nu kan ik juist van die kleine dingen genieten,
dingen die ik voor mijn depressie aan mij voorbij liet schieten.
De mensen die echt van me houden zijn gebleven,
maar van het idee weer nieuwe vriendschappen aan te gaan,
begin ik inwendig te beven.
Mijn liefde voor die paar mensen om mij heen is puur,
maar als nieuwe mensen dichtbijkomen, bouw ik een muur.
Ja ook mijn leven voelt weer waardevol,
ook van de kleinste dingen, beleef ik veel lol.
Die vrolijke meid is wel terug,
al ben ik soms zo onzeker,
alsof ik wankel op een gammele brug.
Bang voor vooroordelen en afwijzingen
maken het dat ik niet zoals vroeger,
in het diepe durf te springen.
Een nieuwe ik, wil de wijde wereld weer in,
maar voorzichtig en niet te snel,
als het niet gaat, trek ik nu hard aan de bel.
Dingen in mijn leven opnieuw aftasten,
ontdekken van dingen en keuzes maken,
die vroeger niet bij mij pasten.
Beetje bij beetje bouw ik met nieuwe stenen,
een nieuw tevreden leven met mensen om me heen
die het goed met me menen.
Het leven heeft nu voor mij een heel belangrijk doel,
breek de muur om me heen rustig af door alleen
dat te doen waar ik me goed bij voel.
Anita Eggens
Geen opmerkingen:
Een reactie posten