donderdag 28 oktober 2010

Verandering.


Verandering.

Nog niet zo lang geleden, kon ik jarenlang niet omgaan met teleurstellingen op het gebied van werk en opleiding.
Gedompeld in het gevoel van machteloosheid, voelde ik dat mij onrecht werd aangedaan in een ontstane situatie en zag maar één uitweg: vluchten en mezelf dompelen in een depressieve toestand.

Maar ik heb geleerd en geaccepteerd dat in welke situatie je ook komt, er altijd mensen zullen zijn die niet op dezelfde golflengte zitten als jou maar dat je er als persoon daarom er niet minder toe doet.

Want er toe doen, dat doe ik, heb ik ervaren.
Ik ben gegroeid als persoon, weet waar ik voor sta.
Ook heb ik geleerd en geaccepteerd dat volwaardig meedoen aan de maatschappij 
donders moeilijk kan zijn maar het niet af hangt van of je nu wel of geen betaalde baan hebt en een bepaalde status hebt opgebouwd.

Je steentje bijdragen door het doen van vrijwilligerswerk in de sector waar ik zelf ervaring in heb opgedaan in mijn leven, n.l. de geestelijke gezondheidszorg / psychiatrie is minstens zo belangrijk en zinvol, als je er zélf in staat bent dat in te zien, kan er een weg voor je openliggen.

Die weg ben ik ingeslagen en ik weet nu dat hier mijn hart ligt.
Als lid cliëntenraad heb ik enorm veel kennis maar ook vaardigheden opgedaan.
Ik zie het als een missie om daarmee door te blijven gaan, welke weg ik daarvoor ik ook in zou gaan slaan, het zou een weg zijn waar ik volledig achter zou moeten staan en waarin ik de kans krijg meer kennis te vergaren en mijn vaardigheden kan uitbouwen om datgene te kunnen blijven doen wat ik met heel mijn hart doe: belangen behartigen van mensen die gebruik maken van de geestelijke gezondheidszorg.

Knopen doorhakken is altijd moeilijk, als je alles wat binnen je machte ligt hebt gedaan, een ontstane situatie uit de knoop te krijgen, je niet is gelukt, dat doet pijn.
Zéker als je weet en hoort hoezeer jouw inzet en je bijdrage werd gewaardeerd.

Maar juist vanwege bovenstaande wetenschap, kan ik verder bouwen, is er geen sprake van wegvluchten en me willen indompelen in een depressieve stemming.
Het is voor mij een verandering die voor mij noodzakelijk was en er valt mij niks te verwijten.

Rust is door dit moeilijke besluit wedergekeerd in mijn hoofd en zie weer ruimte voor het verder verwezenlijken van mijn doel, missie en nieuwe kansen!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten