Genieten.

Genieten.

Vannacht had ik slecht geslapen dus had echt het gevoel alsof ik lood in mijn schoenen had.
De laatste paar weken heb ik dat wel vaker, een gebrek aan energie en een gevoel van weerzin om de deur uit te gaan.

Maar vanmorgen scheen het zonnetje en dat gaf me frisse zin.
Mijn hondje aan de lijn gedaan, zijn ballenwerper mee, op naar het bos.
Jack was vreselijk enthousiast want het was alweer een tijdje geleden dat we echt uitgebreid het bos in waren gegaan met zijn twee. Toen ik zijn ketting van zijn koppie deed, rukte hij zich los en rende ver voor me uit, alsof hij wilde zeggen; "toe dan gooi het balletje!".
Natuurlijk gaf ik daar gehoor aan. Het balletje kwam terecht in een hoop bladeren en Jack dook er als een waanzinnige op af, "wroessssssssssshhhhhhhh"de bladeren vlogen alle kanten op, en ik maar lachen. Later in het bos ben ik lekker even gaan zitten op een bankje in het zonnetje, dat was echt even genieten. Om me heen hoorde ik vogeltjes zingen en geklop van een paar spechten in een boom.

Op het veldje voor me bleef Jack maar achter de bal aan rennen, maar hij rook ook zoveel luchtjes en was het balletje even kwijt geraakt door zijn ontdekkingreis voor luchtjes op het veld. Over het pad kwam een vrouw aan fietsen met achter haar aan rennend een golden retriever. De hond bleef even heel statig staan op het pad, nam Jack even in zich op.
Jack op zijn beurt voelde zich lichtelijk bedreigd en had zijn nekharen even overeind staan.
Maar al gauw was het vertrouwen daar en speelden de honden even met elkaar.
De vrouw riep haar golden retriever dus ik wilde Jack afleiden door te zeggen dat hij zijn balletje moest gaan zoeken. Ik zag de golden retriever reageren met een vragend koppie "wat? Bal?" Hij zag de ballenwerper op het picknickbankje liggen en keek me smekend aan met een enthousiast kwispelende staart. Maar ja, het balletje was zoek en trouwens, de hond zijn vrouwtje vond het nu wel genoeg geweest en kwam terug om haar hond vast te doen.

Even later had Jack zijn balletje weer gevonden en rende weer lekker achter het balletje aan.
Maar meneer had inmiddels ook wel dorst gekregen en hij dacht iets verder op het veld, een plas water te zien. Tjah het was een plas maar geen drinkbare plas, het was nog ijs. Jack bedacht zich niet, zette zich af met zijn achterpoten en ging met zijn rug over het ijs glijden.
Ik hoorde hem tevreden knorrende en grommende geluidjes maken.
Een vrouw die voorbij liep moet ook om hem lachen.
We zijn toen weer naar huis toe gewandeld. Jack ging thuis meteen moe maar tevreden in zijn mandje liggen, lekker in het zonnetje en ik, ik had ook weer een gelukzalig tevreden gevoel en weer energie voor de rest van de dag in overvloed.

Anita