Dat was vandaag de titel van de werkconferentie georganiseerd door Zorgbelang Drenthe,
programma Versterking Cliëntenpositie en de Initiatiefgroep GGZ-WMO Lokale Versterking, waarbij ik vandaag aanwezig was.
Ik ging hier naartoe omdat ik hiervoor uitgenodigd was vanwege het feit dat ik lid ben van de Deelnemersraad van de Initiatiefgroep GGZ-WMO Drenthe en omdat ik lid ben van de cliëntenraad GGZ Zuidoost Drenthe.
Het programma vond plaats in de Tamboer in Hoogeveen van 9.30-14.00 uur.
Bij de ingang kreeg iedere bezoeker een mooie speld in de vorm van een bloem, gemaakt door deelnemers van het Regionaal Dag Activiteitencentrum Emmen waar je je naam op kon zetten. Wel zo makkelijk in zo'n menigte met mensen waar je een aantal van gezicht kent, maar die naam ...
In de eerste presentatie werd in kaart gebracht, wat Zorgbelang Drenthe tot nu toe heeft bereikt in het kader van de Wet Maatschappelijke Ondersteuning. Deze wet is nu een jaar van kracht maar vanaf 2005 was Zorgbelang al druk bezig met de voorbereidingen daarvoor te treffen. Ik vond dit een interessante presentatie omdat ik eigenlijk geen idee er van had wat er allemaal aan vooraf is gegaan. En ja, wat weet ik nu van de WMO, veel mensen hebben het over een asociale bezuinigingsmaatregel en dat men er nog weinig bekend mee is en velen spreken zelfs van wet maatschappelijke onrust.
Dat alles ga ik niet tegenspreken maar de WMO heeft ook een heel goed doel, namelijk het vormgeven en realiseren van burgerparticipatie. En als je zo'n presentatie volgt, de verhalen er bij hoort dat Zorgbelang Drenthe hierin behoorlijk op vooruit liep en loopt als je vergelijkt met de andere provincies. Tja en dat is ook een compliment waard want hoe vaak hoor je dat de Noordelijke provincies altijd met alles achter lopen op de rest van het land?
Wat ik ook leuk vond, was de koppeling naar het vroegere Noaberschap, een vroegere traditie van het platteland dat je als mens, familie, buren, omkijkt naar elkaar.
De tweede presentatie begon met een mooie inleiding:
de presentatie van het boek "Beschadigd maar niet geknakt", een boek met ervaringsverhalen
van mensen met een psychische beperking, mensen in de verslavingszorg, daklozenzorg en de mantelzorg. Marcella Kleine (de schrijfster van het boeken tevens ondersteuner cliëntenraden en PLV) las een gedicht voor wat ontroerde.
Daarna kwam Harry Holtrust aan het woord, de ondersteuner van de cliëntenraad en de PLV
(Programma Lokale Versterking), mijn collega (en beetje baas hahaha) Harry.
Je moet het maar kunnen een presentatie wat ook taai stof bevat, zo levendig, met gevoel en humor te kunnen brengen. Ja dat kán Harry! Mooi gedaan!
Hij vertelde over het Programma Lokale Versterking en de Initiatiefgroep die de medezeggenschap en participatie van mensen met een psychische beperking, mensen in de verslavingszorg, daklozenzorg en de mantelzorg, moet versterken.
Voorbeeld daarvan: In de WMO raad van Emmen nemen óók 2 mensen zitting die daar ervaringsdeskundig in zijn.
Nog een voorbeeld: De Initiatiefgroep organiseert regelmatig themamiddagen waar ervaringen worden uitgewisseld over onderwerpen die de doelgroep aangaan in het kader van de WMO. Zo heb ik zelf, cliënt van het GGZ een heel traject achter me als het gaat om "weer aan het werk te gaan met een psychische beperking".Ik heb destijds mijn ervaringsverhaal voorgedragen, want de WMO wil dat iedereen mee kan doen aan de samenleving
maar mijn ervaring is dat dit niet zonder slag of stoot gaat.
Bij zo'n middag zijn er, naast ervaringsdeskundigen, ook altijd een paar deskundigen aanwezig en je raadt het al, dan komt er veel stof tot discussie los! Verder een heel indrukwekkend verhaal van een ervaringsdeskundige over zijn
verleden en heden, het hebben van een psychische beperking en verhaal van zijn herstel.
En weer natte ogen. Tja zo af en toe ben ik ook net een mens, lol!
Na deze presentatie namen op het podium wethouders en WMO raadsleden plaats.
Zij vertelden wie ze waren, wat ze doen en hoe ze het ervaren en vervolgens werd er een discussie gevoerd aan de hand van respectievelijk 3 stellingen. Voorbeeld daarvan "de WMO is een spelletje tussen raadsleden en wethouders".
Twee microfoons vlogen door de zaal zodat alle aanwezigen mee konden discussiëren.
Het leuke van deze presentatie vond ik dat je, door het verhaal van iedere WMO raadslid en/of wethouder, een beeld kreeg van hoe de WMO per gemeente beleefd en geïnterpreteerd wordt. En uiteraard, de dingen die de andere aanwezigen naar voren brachten zoals bijvoorbeeld de onbekendheid over de WMO die er nog heerst onder de burgers en het moeilijk kunnen bereiken van bepaalde doelgroepen.
Inmiddels zwaar behoefte aan koffie, nicotine en iets eetbaars gingen we een korte pauze in van 10 minuten.
Daarna stug door met de presentatie over Agenda 22 wat inhoud: De Verenigde Naties hebben reeds in 1993 een resolutie aangenomen die in het Nederlands is vertaald in: "22 Standaard regels voor gelijke kansen voor mensen met een handicap".
Deze 22 regels zijn uitgewerkt in de werkmethode "Agenda 22" en is onder meer een handreiking voor Gemeenten om op lokaal niveau geïntegreerd gehandicaptenbeleid uit te voeren in samenwerking met cliënten.
De SGPA stelt zich in het werkplan 2008 ten doel om deze Agenda 22 methode bij de gemeente Assen en ondersteunende organisaties ingevoerd te krijgen en wil daaraan zelf een belangrijke bijdrage leveren. De eerste verkennende gesprekken met de beleidsambtenaar zijn reeds gevoerd. Samenwerking met andere betrokken partijen is noodzakelijk en ook hiervoor zal door de SGPA de nodige initiatieven worden genomen.
Mijn mening: belangrijk maar stug van stof en valt bij mij onder het motto, "oké dat zoeken we nog wel eens weer op".
De volgende presentatie ging over een een mooi project in het kader van de WMO in Almelo, n.l.: Persoonsgebonden Budget voor Welzijn.
Onderstaand stukje heb ik even gekopieerd van de site van de gemeente Almelo.
Almeloërs met een chronisch zieke en/of een beperking die in een sociaal isolement verkeren, kunnen een Persoonsgebonden Budget toegekend krijgen. Dat budget is maximaal 450 euro. De kracht van het project Perspectief met PGB voor Welzijn Almelo zit hem in zijn eenvoud en in de positieve en mensgerichte benadering van de deelnemers. "Om uit een negatieve spiraal te raken is niet meer gezondheidszorg nodig, maar meer welzijnszorg", zegt dr. A. van der Plaats van de Hogeschool Arnhem, die het project begeleidt met wetenschappelijk onderzoek.
"Uit onderzoek blijkt dat veel mensen wel de juiste zorg krijgen, maar dat het ze aan welzijn ontbreekt". Het persoonsgebonden budget mochten de mensen besteden aan de door hen gewenste vrijetijdsactiviteiten. Consulenten hebben samen met de mensen zo vrij en creatief mogelijk naar bestedingsmogelijkheden gekeken. Op voorhand was niets onmogelijk of uitgesloten: de mensen moesten kunnen 'dromen'. Alles met maar één doel: de deelnemers uit hun sociaal isolement halen om hun welbevinden te vergroten.
Deelnemers besteedden hun PGB Welzijn aan uiteenlopende zaken, zoals aangepaste zwemles, een seizoenskaart voor Heracles Almelo of een tweedehands brommer. De effecten zijn positief en soms zelfs verbluffend. Door het project krijgen deelnemers weer perspectief in de vorm van nieuwe activiteiten, nieuwe contacten en nieuwe gespreksonderwerpen.
Mijn mening: een geweldig mooi initiatief, waarover je zéker meer moet lezen:http://www.tctubantia.nl/regio/almelo/article557660.ece
Als laatste een presentatie over wat Zorgbelang Drenthe kan betekenen voor gemeenten en WMO raden en daaropvolgend de afsluiting.
Hierna dook ik meteen de stands in, in de hal van de Tamboer: folders ophalen en het boek "Beschadigd maar niet geknakt".
Onderweg heb ik toen nog een paar leuke gesprekken gehad met een aantal mensen die achter de stands stonden en andere aanwezigen.
Nadat ik mijn tasje gevuld had en mijn hoofd met stof tot nadenken, ging ik mijn lichaam voorzien van de nodige nicotine en heb ik gebruik gemaakt van de heerlijke aanwezige lunch om vervolgens voldaan met mijn collega's op huus an te goan!
Anita Eggens
Geblogd met Flock-browser
Geen opmerkingen:
Een reactie posten